Η Οδηγία 2008/9 υποχρεώνει κάθε κράτος της ΕΕ να επιστρέφει ξένο ΦΠΑ σε επιχειρηματίες από ένα άλλο κράτος μέλος, αλλά η οδηγία αφήνει χώρο στο κράτος σε έναν αριθμό σημείων. Η Ιταλία αξιοποιεί αυτό: τα ελάχιστα ποσά, οι επιτρεπόμενες κατηγορίες δαπανών και τα ζητούμενα δικαιολογητικά αποκλίνουν σε ορισμένα σημεία από αυτά που εφαρμόζουν η Γερμανία, η Γαλλία ή το Βέλγιο. Όποιος είναι συνηθισμένος στους κανόνες ενός κράτους, μπορεί να έχει έκπληξη με την Ιταλία.
Η πιο σημαντική διαφορά δεν βρίσκεται στο δικαίωμα επιστροφής ως τέτοιο — αυτό είναι καθορισμένο στην οδηγία — αλλά στην εφαρμογή του. Κάθε κράτος επιστροφής δημοσιεύει τη δική του λίστα με αυτό που δέχεται και αυτό που δεν δέχεται, και η Ιταλία έχει έναν αριθμό συγκεκριμένων περιορισμών που δεν εμφανίζονται σε κάθε άλλη χώρα.
Αυτά που η οδηγία ρυθμίζει κοινώς
Η ίδια η διαδικασία αίτησης είναι ίδια σε όλη την ΕΕ: υποβάλλετε μέσω της πύλης της Φορολογικής Υπηρεσίας, η οποία προωθεί την αίτηση στο κράτος επιστροφής, και εκείνο το κράτος αποφασίζει και πληρώνει. Η προθεσμία των τεσσάρων μηνών που πρέπει να ανταποκριθεί το κράτος επιστροφής ισχύει επίσης παντού, όπως και η τελική ημερομηνία υποβολής της 1ης Οκτωβρίου του επόμενου έτους. Αυτά είναι τα σταθερά μέρη του συστήματος, ανεξάρτητα από το ποιο κράτος είναι το κράτος επιστροφής.
Αυτό που η οδηγία δεν καθορίζει είναι αν ένα κράτος, για παράδειγμα, επιστρέφει πλήρως, μερικώς ή καθόλου τον ΦΠΑ για έξοδα αντιπροσώπευσης, καύσιμα για επιβατικά αυτοκίνητα ή επιχειρηματικά γεύματα. Η επιλογή αυτή ανήκει στο κράτος επιστροφής, και εδώ είναι ακριβώς που προκύπτουν οι διαφορές.
Τα σημεία στα οποία η Ιταλία αποκλίνει από άλλα κράτη επιστροφής
Η Ιταλία ακολουθεί μια αυστηρότερη γραμμή σε έναν αριθμό των δέκα κατηγοριών δαπανών της ΕΕ από ό,τι, για παράδειγμα, η Γερμανία. Το κόστος αντιπροσώπευσης και ψυχαγωγίας αντιμετωπίζεται διαφορετικά στη Λίστα Απαιτήσεων της Ιταλίας από το συνηθισμένο κόστος γευμάτων, και δεν κάθε υποκείμενο αποδεικτικό στοιχείο επιλέγεται για πλήρη επιστροφή. Επίσης, οι απαιτήσεις για το ίδιο το τιμολόγιο είναι πιο αυστηρές: ενώ ορισμένες χώρες ικανοποιούνται με ένα σαφές αποδεικτικό πώλησης, η Ιταλία απαιτεί σε υψηλότερα ποσά ένα τιμολόγιο που συμμορφώνεται με συγκεκριμένα δεδομένα, συμπεριλαμβανομένου του ιταλικού αριθμού ΦΠΑ του προμηθευτή.
Επιπλέον, διαφέρει το ελάχιστο ποσό πάνω από το οποίο μπορεί να υποβληθεί ένα αίτημα και η περίοδος που μπορείτε να συγκεντρώσετε. Ένα αίτημα που λειτουργεί καλά ως τριμηνιαία αίτηση σε ένα κράτος επιστροφής, μπορεί να αντιμετωπίσει ένα διαφορετικό ελάχιστο όριο στην Ιταλία. Αυτό δεν είναι θέμα φορολογικού σχεδιασμού αλλά ακολουθία ακριβώς αυτού που προβλέπει η Λίστα Απαιτήσεων της Ιταλίας, και εκείνη η λίστα δημοσιεύεται από τη Φορολογική Υπηρεσία και ενημερώνεται περιοδικά.
Όσον αφορά τη γλώσσα και τις διευκρινίσεις, η Ιταλία θέτει και τις δικές της απαιτήσεις: ενώ ένα άλλο κράτος δέχεται μια αγγλική περιγραφή της κατηγορίας δαπανών, η Ιταλία ενίοτε ζητά περαιτέρω τεκμηρίωση που αντιστοιχεί στη δική της ταξινόμηση. Για έναν επιχειρηματία που ζητά ΦΠΑ ταυτόχρονα σε πολλές χώρες, σημαίνει ότι το ίδιο είδος αποδεικτικού — για παράδειγμα ένα ξενοδοχειακό τιμολόγιο — γίνεται δεκτό χωρίς συζήτηση σε ένα κράτος και ζητά συμπλήρωση σε ένα άλλο.
Τι σημαίνει αυτό για την αίτησή σας
Η πρακτική συνέπεια είναι ότι ένα αίτημα δεν συντάσσεται μία φορά και στη συνέχεια απλώς προωθείται σε κάθε κράτος. Κάθε κατηγορία δαπανών ελέγχεται πρώτα σύμφωνα με αυτό που δέχεται το συγκεκριμένο κράτος επιστροφής, και μόνο τότε συγκεντρώνεται σε ένα αίτημα για εκείνο το κράτος. Για έναν επιχειρηματία που κάνει ενίοτε δουλειές μόνο στην Ιταλία, αυτό είναι διαχειρίσιμο· για όποιον ταξιδεύει διαρκώς σε πολλές χώρες της ΕΕ, η διαφορά ανά χώρα συσσωρεύεται σε αρκετή εργασία ανακάλυψης ανά τρίμηνο.
Εκεί βρίσκεται και ο λόγος για τον οποίο πολλοί μικροί επιχειρηματίες το αγνοούν: δεν είναι ότι λείπει το δικαίωμα επιστροφής, αλλά ότι πρέπει να ρυθμιστεί διαφορετικά σε κάθε χώρα. σε λίγες ερωτήσεις δείτε τι αφήνετε αναξιοποίητο αυτό το έτος δίνει μια πρώτη ένδειξη γι' αυτό, χωρίς να χρειάζεται να μπείτε αμέσως στις λεπτομέρειες κάθε χώρας.
Σε η σελίδα όπου κάθε χώρα έχει εξεταστεί ανά κατάσταση αναφέρεται ανά χώρα επιστροφής ποιες κατηγορίες δαπανών γίνονται αποδεκτές και σε ποιες προϋποθέσεις πρέπει να ανταποκρίνονται τα παραστατικά, συμπεριλαμβανομένης της ημερομηνίας κατά την οποία αυτές οι πληροφορίες ελέγχθηκαν για τελευταία φορά στην πηγή. Όποιος θέλει να μάθει από πού προέρχονται ακριβώς τα δεδομένα, τα θα βρει στο η σελίδα που εξηγεί πώς δημιουργούνται τα δεδομένα.
Σε περίπτωση αμφιβολίας σχετικά με μια συγκεκριμένη κατάσταση — για παράδειγμα, εάν μια συγκεκριμένη δαπάνη στην Ιταλία υπολογίζεται ή όχι — είναι σκόπιμο να το υποβάλετε σε έναν ειδικό ΦΠΑ· η πλατφόρμα εκτελεί αιτήματα και παρέχει πρόσβαση στους κανόνες, αλλά δεν παρέχει φορολογικές συμβουλές για μεμονωμένες περιπτώσεις.
Θέλετε να μάθετε πώς λειτουργεί αυτό για τη δική σας επιχείρηση, χωρίς να χρειάζεται να διαβάσετε μόνοι σας όλους τους κανόνες ανά χώρα; Κάντε τη δωρεάν γρήγορη αναζήτηση ή διαβάστε τα άλλα θέματα στη βάση γνώσης — οι πιο συχνές ερωτήσεις είναι παρατεταγμένες σαφώς.