Wat is buitenlandse btw?

Buitenlandse btw valt buiten de Nederlandse aangifte

Buitenlandse btw is de omzetbelasting die een Nederlandse ondernemer betaalt over zakelijke uitgaven in een ander EU-land: brandstof, een hotelovernachting, tol, een beursstand of een zakelijke maaltijd. Die btw wordt geheven volgens het btw-tarief en de btw-regels van het land waar de uitgave plaatsvindt, niet volgens de Nederlandse regels. Daardoor hoort dat bedrag niet thuis in de Nederlandse btw-aangifte — die aangifte is bedoeld voor btw die Nederlandse leveranciers in rekening brengen, niet voor btw van een leverancier in Duitsland, Frankrijk of Spanje.

Dat is meteen de reden waarom die btw niet vanzelf terugkomt. De Nederlandse Belastingdienst kan geen btw teruggeven die een ander land heeft geheven, en de gewone Nederlandse aangifte heeft geen vakje voor buitenlandse btw. Voor teruggaaf bestaat een aparte, Europese route: een verzoek per land en per periode, gericht aan het land waar de btw is betaald. Elk land bepaalt bovendien zelf welke kostensoorten voor teruggaaf in aanmerking komen — wat in het ene land terugvorderbaar is, is dat in een ander land niet automatisch ook. Dat maakt het geen kwestie van "meesturen met de gewone aangifte", maar van een los traject met eigen formulieren en eigen beoordeling door het teruggaafland.

Grondslag: richtlijn 2008/9/EG regelt de teruggaaf

Deze scheiding tussen binnenlandse en buitenlandse btw, en het recht om die buitenlandse btw apart terug te vragen, volgt uit Richtlijn 2008/9/EG van de Raad over teruggaaf van btw aan niet-gevestigde belastingplichtigen. De richtlijn regelt dat een ondernemer die niet in het land van de uitgave is gevestigd, de daar betaalde btw via een verzoek aan zijn eigen belastingdienst kan terugvragen, waarna die het doorstuurt naar het teruggaafland. De Belastingdienst beschrijft deze route op de pagina over btw terugvragen uit andere EU-landen, inclusief de digitale portaalprocedure die daarbij hoort.